แด่..คุณครูสิริเพ็ญ ชัยรัตน์
เกือบจะหก สิบปี ที่รู้จัก
ครูผู้รัก ลูกศิษย์ ไม่เลือนหาย
เช้าจรดเย็น ย่ำค่ำ ถึงเหนื่อยกาย
ก็มิวาย เมียงมอง สอดส่องเรา
จะไปอยู่ ที่ไหน ใจเป็นห่วง
เกรงถูกลวง หลงทาง อย่างคนเขลา
สอนให้มี ความรอบรู้ คู่วัยเยาว์
แม้นานเนา นั่งนึกนึก เหมือนวันวาน
หกสิบปี ยังจำ คำพร่ำสอน
ด้วยอาทร ย้อนคิด ล้วนคำหวาน
ถึงบางครา น่าระทึก นึกลนลาน
แต่เพราะรัก เหมือนลูกหลาน เราเข้าใจ
ศิษย์จบจาก รั้วสวนฯ เผชิญชีวิต
ตามชะตา ลิขิต ขีดไว้ให้
มีรวยบ้าง จนบ้าง ต่างกันไป
แต่หัวใจ ผูกกัน ไม่สั่นคลอน
ครูแสนดี ศรีศิษย์ เหมือนมิตรแท้
ถึงต่างคน ต่างแก่ ดั่งไม้ขอน
พลังธรรม แห่งจิต ไม่อาจรอน
ให้ผุกร่อน พร้อมจะ พึ่งพากัน
อีกแปดปี ครบร้อย ค่อยย่างยั้ง
เก้าสิบสอง สุขสะพรั่ง หฤหรรษ์
พร้อมเป็นโพธิ์ แผ่รัก อัศจรรย์
เสริมสุขสันต์ ครูศิษย์ นิจนิรันดร์
นพ. ซื่อตรง เจียมจรรยา และ สุวัสดิ์ ลิมโปดม ประพันธ์ในนามศิษย์เก่าสวนกุหลาบฯ รุ่น ๘๐
มอบแด่คุณครูสิริเพ็ญ ชัยรัตน์ ในวาระสิริอายุครบ ๙๒ ปี
๓ เมษายน ๒๕๖๓